Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt
Zes jaar geleden stapte ik in het bestuur van Toon Hermans Huis Arnhem. Met tijd, energie en vooral de wens om iets bij te dragen aan een plek die zo hard nodig is.
Als geen ander weet ik wat kanker met je doet. Het leven kan ineens op losse schroeven komen te staan. Zekerheden verdwijnen en soms weet je even niet meer waar je naartoe beweegt. EĂ©n ding is zeker: niets is meer wat het lijkt. Alles is anders.
In die jaren heb ik van dichtbij mogen meemaken wat het Toon Hermans Huis kan betekenen. Een plek waar mensen binnenlopen met hun vragen, zorgen of verdriet en waar aandacht en ontmoeting centraal staan.
Wat ik nog steeds vaak hoor, is dat mensen het Toon Hermans Huis Arnhem helemaal niet kennen. Terwijl het juist zo’n belangrijke plek is voor mensen die geraakt zijn door kanker. Op meer dan honderd plekken in Nederland vinden mensen die geraakt zijn door kanker een plek waar ze het niet alleen hoeven te doen. Waar je kunt praten met ervaringsdeskundigen, bondgenoten ontmoet die begrijpen wat je doormaakt of gewoon even binnenloopt voor een kop koffie. Want zorg rondom kanker gaat niet alleen over het medische verhaal, maar ook over het leven eromheen. Over hoe je omgaat met zo’n life event, een crisis zonder handleiding. Dáár ligt de kracht van psychosociale ondersteuning: ruimte voor het verhaal achter de ziekte, aandacht voor wat iemand nodig heeft en steun die helpt om stap voor stap weer verder te gaan.
Terugkijkend op mijn bestuursjaren zie ik een periode van vallen en opstaan, misschien ook wel passend bij wat kanker met mensen doet. Tegelijk zie ik hoeveel er is gegroeid. Het huis maakte een mooie professionaliseringsslag en vrijwilligers vonden hun plek in het huis Ă©n, in nauwe samenwerking met Rijnstate, ook aan het ziekenhuisbed, waar zij met aandacht en betrokkenheid soms net dat verschil maken.
Met grote waardering kijk ik terug op deze jaren en op iedereen die dit huis draagt: de medebestuursleden, coördinatoren en bevlogen vrijwilligers. Per 1 april draag ik het voorzitterschap met vertrouwen en een warm gevoel over aan Joeri van Kalleveen. Samen maken jullie van dit bijzondere huis een nog mooier thuis dan het al is.
Lieve groet van Suzanne
