Boek HET EVENWICHT ineens kanker.
Een persoonlijk verslag van zijn ziekte
Martin Bril
Prometheus
2011
Niet vergeten…
Afgelopen maand las ik “Het Evenwicht” van de in 2009 overleden Martin Bril. Hij was columnist voor de Volkskrant. Ik herinner mij zijn columns al te goed. Vaak kwam zijn gezin erin voor, zijn vrouw en twee dochters, zonder ze bij naam te noemen. Toen hij overleed heb ik vaak teruggedacht aan zijn vrouw en kinderen. Hoe zou het met ze gaan? Wat verschrikkelijk om iemand te verliezen. Zouden ze nog vaak aan Martin denken? Inmiddels is een van de dochters, Lena Bril, journalist bij de Volkskrant. Ik denk dan altijd aan Martin, zeker nu het voorjaar aanbreekt en Martin steevast ‘rokjesdag’ noemde, als de eerste dag, dat het weer dusdanig lekker was voor blote benen.
Het boek gaat, zoals zo velen van boeken over kanker, over zijn persoonlijke ervaring met de behandelingen bij de darmkanker, die bij hem gediagnostiseerd werd.
Voor mij gaat het boek over herinneringen, niet vergeten, overleven ook als je er niet meer bent, maar ook over het tijdsgewricht. De huidige actualiteit is dat er momenteel in verschillende delen van de wereld oorlogen zijn die ons welzijn raken. Er dreigt een oliecrisis en het huidige nieuws gaat voornamelijk over deze dreigingen. Mensen die nu de diagnose kanker krijgen zullen vast deze mijlpaal blijven herinneren. Voor mij was de coronapandemie een mijlpaal. Veel van de boeken die nu geschreven worden gaan over die “crisis”.
Martin kreeg in 2008 de diagnose en de mijlpaal is de kredietcrisis, die in het boek naar voren komt. Wie denkt eigenlijk nog terug aan die tijd? Misschien als je toen de diagnose kreeg of veel geld verloren bent. Bij mij brengt het door dit boek weer die herinneringen aan die tijd weer naar boven.
Een van de stukjes gaat over Kees Fens die in 2008 overleed. Martin dacht nog vaak aan hem, wat kwam omdat zijn naam nog steeds in zijn telefoonboek stond en zo bleef voortleven. En hij vroeg zich af wanneer je het nummer van een dode wist. Ik herken dat, ook bijvoorbeeld van een LinkedIn-account van iemand die ik goed gekend heb. Het komt zo nu en dan om de een of andere reden terug in mijn account en dan leeft deze persoon weer even op voor mij. Zo heb ik ook nog in mijn Whatsapp gesproken berichten van een oud-collega staan die een paar jaar geleden aan prostaatkanker is overleden.
Voor mij was het lezen van dit boek, mijn herinneringen aan Martin Bril weer ophalen en hem weer een beetje laten leven. Wil je het boek ook lezen, ik heb het gedoneerd aan het THHA en dan kun je het lenen.
Het boek is postuum in 2011 samengesteld door zijn vrouw Anneke, uit het vele materiaal wat Martin tot zijn overleden heeft geschreven.
maart 2026 .Mijn naam is Peter-Paul Lucker, 65 jaar en ik heb sinds 2020 uitgezaaide prostaatkanker. Een deel van de boeken die ik recenseer, zijn te vinden in de bibliotheek van het THHA.
