Panta rhei.
Een tocht over bergen en bijwerkingen.
“Trappen tegen Kanker”
Daan Russchen
Pumbo.nl
Maart 2026
Weer een bijzonder boek om te lezen. Zeker bijzonder voor mij persoonlijk omdat Daan een oud-collega van me is. Via LinkedIn kwamen we erachter dat we beide een palliatieve behandeling ondergaan. Daan voor uitgezaaide nierkanker en ik dus vanwege uitgezaaide prostaatkanker.
Daan wilde iets terug te doen voor het Antonie van Leeuwenhoek en mensen die een diagnose kanker krijgen, te laten zien dat dit niet altijd betekend dat je doodgaat, maar misschien wel 3.000 kilometer gaat fietsen. Met deze actie heeft hij ruim €17.000 opgehaald en doneren kan nog altijd. Het geld wordt gebruikt voor kankeronderzoek via de Antoni van Leeuwenhoek foundation. (https://www.actievooravlfoundation.nl/fundraisers/trappentegenkanker)
Het boek is een reisverslag van een tocht van bijna 3500 kilometer fietsen van Dubrovnik naar Zutphen. Tegelijkertijd is het een verslag van de behandeling van de kanker. Het leuke is dat de hoofdstukken om en om gaan over de reis op de fiets en de reis van de behandelingen en alles wat erbij komt kijken.
Het boek leest prettig, het is goed geschreven en de afwisseling tussen beide reizen is leuk. Het is een indrukwekkende reis, waarbij menig hindernis genomen moet worden. Maar ook indrukwekkend omdat het eerste deel van de reis door voormalig Joegoslavië en de sporen van de oorlog op verschillende manieren nog aanwezig zijn. Het trotseren van bergen, om moeten rijden, agressieve honden en zelfs bloed laten prikken in een ziekenhuis in Italië. Zo in je eentje een dergelijke reis doen vergt echt wel lef!
Daan nam me écht mee, tot en met het zo herkenbare gevoel als je aan het einde van je reis Nederland weer binnenrijdt. Die overgang waarbij alles weer zo vertrouwd is en de weemoed naar de voorbije reis alweer opdoemt. Ik vond het haast jammer dat het boek uit was.
In de tijd dat Daan en ik nog samenwerkte was hij helemaal niet zo sportief. Hij rookte nog en deed niet aan sport. Ik had intussen via de sociale media wel meegekregen dat hij meer is gaan bewegen en serieus gestopt was met roken. Maar in je eentje bijna 3500 kilometer gaan fietsen, in 72 dagen na een operatie en palliatieve behandelingen, maakt dat ik met veel respect kijk naar deze inspanning. Het is een mooi reisverslag. Daan is blijven werken en de reis was ook bedoeld om na te denken hoe verder met zijn werk. Dat zijn vragen die je als palliatieve patiënt jezelf stelt.
Zelf ben ik gestopt met werken. Eerlijk gezegd valt me dat nog best zwaar. Ik ben helemaal zelf verantwoordelijk voor mijn dag invulling en dat is wel even anders na een leven waarin ik volop in het werk stond.
Motto is ook nu weer; blijf dingen doen, leef en geniet. Laat je niet meteen kisten met de diagnose ongeneeslijk ziek.
April 2026 .Mijn naam is Peter-Paul Lucker, 65 jaar en ik heb sinds 2020 uitgezaaide prostaatkanker. Een deel van de boeken die ik recenseer, zijn te vinden in de bibliotheek van het THHA.
